- KEERPUNT
- EINDELIJK
- GENIET ERVAN…
- VOOR EEN VRIEND
- GEVEN.
- ZOMER.
- HET DROEVE EINDE VAN EEN VISSER.
- JARIG ZIJN….
- DROOMVERLANGEN.
- ONWEER.
- STEUN.
- WAS HET GOED?
- VERSE SNEEUW.
- HET WEER.
 
 
 

Keerpunt Vergeten was ik Om te genieten Te weten wat ik allemaal wel kan Hoe ver ik, al was het in gedachten, Weg kon gaan De zon laat mij weer dromen En fladderen waar ik wil De bloemen geuren, De nectar glinstert Ik voel de krachten Een groot verlangen maakt me stil Ik kan weer dromen, dansen, vliegen Net als vroeger! Ik ben weer terug Waar ik ooit mijn moed verloor Om alle schoonheid van het leven terug te vinden.                                                             27 januari 2001.

 
 

		Eindelijk De warmte van de zon brengt weer nieuw leven Vanmorgen toen het begon leek al wat leeft te beven Mijn droefheid en sombere gedachten waren zo ineens verdwenen En verblijd voel ik teruggekeerde krachten De vlinder komt tot leven De pop, schijnbaar dood, spleet open En in schitterende kleuren geweven geeft het dier zijn schoonheid bloot.                                            29 april 2001

 
 
 

Geniet ervan… geniet ervan net als van de zon, van de tuin, van de planten en de dieren. geniet ervan zolang en zoveel je kan genieten is geluk en de bron van heel je leven geniet ervan van torren, vlinders, vogels, van bladluizen, slakken, mieren geniet ervan in vergelijk met de natuur kun jij dat maar heel even!                     5 mei 2001

 
 

Voor een vriend. Oud worden is soms moeilijk, Oud worden doet soms pijn, Maar oud worden en jong blijven, Kan gewoon de oplossing zijn. Oude mensen worden echt niet lelijk, Misschien rimpelig of kaal Maar de jeugd straalt uit hun ogen En die twijfel….. Ach, die hebben we soms allemaal. Genieten van je leeftijd Met gedachten aan je jong zijn Af en toe omzien met verlangen en met vreugd Naar een herinnering zo fijn In de spiegel van je jeugd.                                                    6 mei 2001.                                                                                        .

 
 

Geven. De sterke stralen uit mijn hart Zullen als een zon De mensen om mij heen verwarmen En waar ik kon Met steun en kracht omarmen Toen mijn leven zwart en donker was Kwam er een fee Die liep, met lieve stem en blijde lach, Dan steeds een eindje mee. 't Is nu zo fijn weer volop te genieten van alles om mij heen soms groot, soms klein. Ik wil zo ieder geven, Wat mijn fee mij gaf De moed om door te leven De sterren in mijn ogen De warmte in mijn hart Het genot van kleine dingen.                               26 mei 2001

 
 

Zomer. Languit lig ik op mijn buik in't gras. Wat een leven! De zon prikt naalden in mijn rug, een mier kriebelt in mijn navel. Een worm komt even kijken, maar trekt zich snel terug. Een vlieg gaat op een keuteltje aan tafel; de ereprijs toont al haar schoonheid in de tere blauwe bloemen. Een aardrups rolt zich op. Op een grasspriet zijn twee kevertjes bereid tot ……… ja, hoe zal ik dat nu noemen? Ik weet niet of het ze lukte, moegeworden door de drukte doe ik mijn ogen dicht en droom. Als ik dan na schijnbaar uren loom weer wakker word en mij optrek en de stram geworden spieren van mijn roodgloeinde rug weer strek, let ik niet meer op de dieren, maar denk ik net als eerder, even: wat een leven!!!                                                                                          12 juni 2001

 
 

Het droeve einde van een visser. Hij staat daar aan de waterkant, te turen naar zijn dobber. De hengel trillend in de hand, de tobber, roerloos als een standbeeld. Uren. Van alle schoonheid om hem heen. kan hij niet echt genieten. Een eend wordt, heel gemeen, verjaagd met het topje van zijn hengel of een steen. Ook een aalscholver, die voor zijn kroost met vissen de kost verdient, blijkt niet zijn allergrootste vriend en wordt met luid geschreeuw geloosd. Een wandelaar, die blijft staan om dit tafereel te aanschouwen wordt met kwade blikken en dreigend snauwen gedwongen weg te gaan anders zal hem het berouwen! Na uren ergernis en geen genot door de vele ogen vol met spot wordt het hem dan echt te moede Hij zakt opzij zonder de schoonheid van de natuur te zien sterft hij! De ergernis, de spanning en de spot, waren voor zijn hart 't is rot, teveel van 't goede.                                                       26 juni 2001.

.

Jarig zijn…. Jarig zijn Is ouder worden. Draag je leeftijd steeds met trots Zorg  dat je eerlijk voor jezelf bent Zodat je, als je omkijkt in de spiegel van je leven, Altijd weer je eigen IK herkent.                                                     19 mei 2001

 
 

Droomverlangen.. Als de maan als zonnebloem gaat bloeien dansen de sterren als vlinders er omheen. Dan drijf ik weg om te genieten, in de zwoele zomernacht. Ik zie jouw lichaam glanzen in het helder donkere licht. Je borsten vol en zacht, je blanke billen trillen licht met elke stap. Met een rilling van genot gaat er bij mij wat groeien. Dicht tegen mij aan kom je mij verwarmen. Je lichaam geurt naar oneindig groot verlangen Van zuivere hartstocht gaat je lichaam open zittend  op mijn schoot: jouw benen naast de mijne voel ik jouw diepe warmte om mijn lid. In een gezamenlijk ritme houden we elkaar gevangen. Ons oergeluid van liefde laat alle anderen even zwijgen. In die doodse stilte klinkt ons gebrul van opperst genot. Dan sluit ik je voorzichtig in mijn armen. Genietend van dit eerlijk heerlijk samenzijn streel ik je zacht en teder; voel ik je lichaam zwaar en slap uitgeput en nat van ’t zweet. Rustend met mijn hoofd tegen je borst hoor ik je adem en je hartslag nog in het tempo van voldoening! De maan is ineens weer de normale maan; de sterren weer gewone sterren. Ben jij voortaan mijn mooie zonnebloem, zal ik jouw lieve vlinder zijn.                                                       april 2000.

 
 
 

Lelystadhaven 1969.

Onweer Het onweer brengt met donderend geraas de stille nacht tot leven. Het felle licht klieft de duisternis in twee. De mystieke geur van zwavel en van ozon, laat, samen met de diepe, zware donder, in overweldigende macht en kracht het begin van het bestaan herleven als herinnering aan de klap van 't grote  wonder, hoe alles ooit begon. Rillend van spanning, vol bewondering en stil, tel ik gedwee de seconden tussen licht en dreun. Dan voel ik mij zo groot als dat ik klein en nietig ben door de kracht van dit geweld, dat zelfs de grootste woudreus velt en ben ik als de dood zo bang van al die krachten die ik helemaal niet ken.                                                                   1aug. 2001.

 
 

Westerbork 1973

 
 

	STEUN. Luister naar de wind; fluister met de bloemen; pak de toegestoken hand; laat je leiden als een kind; vergeet even de pijn en zorgen. De angst, die diep verborgen  in je leeft komt steeds weer naar de bovenkant; voel dan de steun en warmte van een vrind die zoveel om je geeft!   Hilde 18 sept. 2001.

 

VERSE SNEEUW 't Is buiten hagelwit de eerste sneeuw is net gevallen en de roodborst, die als een bol op een scherpgedoornde tak van de kale meidoorn zit schijnt deze nieuwe wereld te bevallen. De koolmees ziet het meer als ongemak, terwijl de pimpelmees die hij net sprak zenuwachtig in de omtrek fladdert en vol afschuw naar de merel kijkt die in een stenen bakje baddert. De zwarte kater die zich altijd goed verstoppen kon valt nu des te erger op en lijkt berustend te gaan rusten in de zon. De merel ziet ineens de zwarte kater en verlaat de tuin met veel lawaai en even later arriveert een vlaamse gaai. Toch lijkt alles nu tot rust te komen en met de warme stralen op mijn gezicht verdwaal ik dan maar verder in mijn dromen Word ik dan wakker door het gemis van het lekker warme licht zie ik tot mijn grote spijt dat al het wit verdwenen is!      Hilde 9 november 2001

 
 

Was het goed? Het is al weer zo lang geleden,  maar als ik terugdenk is het nog maar pas. Soms kan ik dan dromen om daar te komen, waar ik ooit eens was in een ver verleden. Dan zou ik wensen om te weten hoe het ieder is vergaan. Al die mensen, 'k weet niet meer hoe ze heetten, kloppen dan bij mijn geweten aan. Was ik altijd eerlijk en oprecht? Ik vond de vrouw van Daan zo vreselijk begeerlijk. Was dat niet slecht? Ik droom van Anny en van Jannie Mieke, Anja, Petra. Allen zijn er bij  en staan weldra in een kring om mij. Allemaal hebben ze iets van mij gekregen Verliefdheid, warmte, vriendschap. 't Is zó belangrijk in het leven! Al de vrienden die ik had, hoe zal het nu toch met ze zijn? Samen bepaalden al die mensen mijn levenspad. en deelden we met veel begrip:  blijdschap, verdriet en pijn. 22 november 2001.

 
 

Kom hier. kom hier! Sprak moeder mier. Kom hier en laat dat dier. Het is geen koe, het is en stier! En die is veel te gevaarlijk voor een RODE mier.

Dag meneer  Hebt u voor mij een onsje weer?  Een onsje weer meneer?     Misschien wordt het wel ietsje meer!     Mag dat deze keer?       Deze keer, deze keer?!                    Dat vraagt u altijd weer!  Een beetje meer mag! Als het kon,   maar dan enkel van de zon!                              Hilde 22 november 2001

Zwartrijden.  Zeg  moeder waar is pa?  Pa is in Amsterdam.   In Amsterdam?? Is daar soms iets te halen?  Nee hij wilde met de tram   zonder te betalen!  10 december 2001

Neem jezelf een vergissing nooit kwalijk
Maar koester het als een wijze les

De rust die je zoekt zit in jezelf.

Vergeef de vriend die je vrouw meenam,
maar vergeet de vriend die je vertrouwen stal.

Aan het eind van weinig hersens zitten dikke vuisten.

Ware schoonheid is niet met ogen te aanschouwen!

Wie vergeet te sterven zal zich eeuwig blijven ergeren,
maar wie zich zijn leven lang ergert zal vroeg sterven!
 
 
 
 

Naar: Tuinvlinder (home)

Naar: Zomersneeuw

Naar: Sterren in het Zonlicht

zie e-mailadres op frontpagina (Home).